Wij hadden vroeger thuis de Groene Amsterdammer en wat natuurtijdschriften, maar geen damesbladen. Ik was dan ook niet bekend met de strip Jan, Jans en de kinderen. Sommig van mijn klasgenootjes wel. Die praatten op school over “de Janjans” die ze in hun moeder’s Libelle hadden gelezen. Ik begreep dat de strip over kinderen ging, maar had geen idee van wie het personage Janjans zou zijn. Ik dacht een vaag soort oom, zoiets als Lambik uit de Suske & Wiske’s die we wel eens uit de bieb leenden. Pas toen ik voor het eerst zelf een Libelle in de wachtkamer van de tandarts las, viel het kwartje.