Over mij

Schrijven is: woorden wegschuren tot overblijft wat gezegd moet worden.

Waarom schrijf ik? Omdat ik van woorden houd. Van mooie woorden, rare woorden, zeldzame woorden, opvallende of juist onopvallende woorden. Als je ze in de juiste volgorde zet, krijg je een verhaal dat ontroert of dat je maar beter niet kunt lezen voor je gaat slapen. Het puzzelen met woorden – ontdekken hoe je een verhaal de meeste impact geeft – dat vind ik zo fascinerend aan schrijven.

Ik woon in Wageningen en ben in 1978 geboren in Tiel. Op mijn zeventiende kreeg ik voor het eerst een computer thuis. Nog geen jaar later schreef ik er een heel boek mee. Of de woorden van dat manuscript in de juiste volgorde stonden, was nog maar de vraag. Wel leerde ik van dat boek hoe verslavend schrijven is en hoe spannend het is als je personages tot leven komen. Voor je het weet trekken ze je mee hun wereld in, soms een kant op die je helemaal niet verwacht.

Schrijfretraite op Terschelling

In 2015 heb ik de driejarige opleiding Verhalend Proza bij ScriptPlus (Hogeschool van Amsterdam) afgerond.

Onbevangen

Ik schrijf graag over jongeren en ouderen. Zij hebben een onbevangenheid die mensen in de tussenliggende jaren soms verloren lijken te zijn. Sommige van mijn verhalen spelen zich af in Den Haag. Beste reiziger, bijvoorbeeld, waarmee ik de Nieuw Proza Prijs won. In het (jeugd)verhaal Waarheid of durven speelt de pier van Scheveningen een grote rol. Hiernaast lees je er een fragment uit.

Lezen

Als ik niet schrijf, lees ik. Auteurs die me inspireren zijn bijvoorbeeld Renate Dorrestein, Esther Gerritsen, Rob van Essen, Maggie O’Farrell of Alice Munro. Ook smul ik van de taalobservaties van Paulien Cornelisse en Japke D. Bouma.

Bieb

Als kind las ik al ontzettend graag (vaste prik: woensdagmiddag naar de bieb aan het winkelpleintje, en met het maximale aantal boeken weer naar huis). Veel jeugdboeken vind ik nog steeds fantastisch. Het is niet voor niets, dat ik voor volwassenen én voor jonge lezers schrijf.