Shaslick (“sjasliek”). Dat is iets uit de snackbar dat ik nog nooit heb besteld omdat het zo onsmakelijk klinkt. Wat mij betreft valt het in dezelfde categorie als “hoofdkaas”, hoewel hoofdkaas vies klinkt door de samenstelling van het woord, en sjasliek door de klank. Waarschijnlijk zijn beiden ook van deels dezelfde ingrediënten gemaakt: slachtresten.  

Kubisme. Ik vind het wonderlijk dat mensen altijd weer de neiging hebben om struiken en heggen vierkant te knippen. Planten zijn niet bedoeld om vierkant te zijn. Bovendien heb je er veel minder snoeiwerk aan als je hun natuurlijke vorm respecteert. We snijden onszelf toch ook niet bij tot een blokvorm? Wel eten we onszelf…

Soms wil het oog ook wat. Neem nou “vakdidactici”. Wat een prachtig woord! Het ziet eruit als een kruising tussen een cactus en een toverspreuk. 

Monster. Een voorvoegsel waar de media dol op zijn geworden, vooral als het over sport gaat. Na een monsterrit volgt de monsterzege, dat soort uitdrukkingen. Ook wordt het woord gebruikt om mensen bang te maken voor beestjes. Dan bericht de krant over de vondst van een monsterspin of een monstervis. Ik heb wel de indruk…

Prijserosiericiso. Dat je via videobellen een overleg notuleert waarin moeilijkheden, mogelijkheden en cijfermatigheden worden herkauwd. Dat je al lang niet meer begrijpt waar het over gaat. En dat er dan plotseling iemand zo’n term laat vallen. Het dansende ritme van al die o- en i-klanken. De gedurfde crossover tussen elementen uit de fysische geografie en…

Woonplant. Ik word altijd wat flauw van samenstellingen met “wonen”. Sinds het ontdekken van de woonplant (deze maand: de azalea) weet ik ook waarom. Wonen wordt in een samenstelling te actief. Vergelijk: fietsbroek, oprotpremie, meeneemkorting. Al die werkwoorden duiden op een concrete actie. Wonen niet. Als ik je vertel dat ik in Wageningen woon, is…

Wars. Als het Engels je moedertaal is en je Nederlands leert, lijkt het me best raar om te zeggen dat je ergens wars van bent. Zelf ben ik ook ergens wars van, namelijk van oorlogen. 

Sommige mensen refereren naar katten als “poezels”. Ongeacht of je van dat woord gaat spinnen of dat je je nagels ervan uitslaat, is het een bijzonder fenomeen. Want de poes lijkt het enige huisdier waarvan de soortnaam op deze manier wordt verliefkoosd. Ik heb nog nooit iemand over zijn/haar hondsels gehoord, paardsels, konijnels, hamsels, muizels,…