Sommige mensen zijn een package deal. Als je met zo iemand afspreekt, brengen ze áltijd hun partner, kind of hond mee. Dit fenomeen valt nog eens extra op bij mensen die net een nieuwe relatie hebben en zich nadrukkelijk als “we” identificeren. Dat gaat dan ongeveer zo:
– Ik: Heb je zin om zaterdag mee de stad in te gaan?
– Package-persoon: Ja, dan kunnen we in de middag wel.
(Eh… ik sprak voorheen toch ook gewoon met jou alleen af?)
Maar andersom gebeurt ook, dat je als autonoom persoon bij voorbaat als package deal wordt beschouwd. Werklieden blijven mij bijvoorbeeld opvallend vaak met “jullie” aanspreken. Dat gaat dan ongeveer zo:
– Ik: Kunt u woensdag bij mij langskomen voor de waterleiding?
– Loodgieter: Nee, maar als jullie donderdag kunnen…
– Ik: Ja, donderdag lukt ook wel voor mij.
– Loodgieter: Mooi, dank jullie voor de opdracht.
Best wel cringe.
En een verheven categorie van de package deal is natuurlijk het koninklijke “wij”. Daar moet je echter een Premium creditcard voor hebben.
