Voor sommige woorden heb ik een zwak. “Schathemeltjerijk” is er zoeen. Ik vind dat een fantastisch woord omdat het klinkt naar een droom in een boek of film die uitkomt. Maar ook naar illusies, het weten dat luchtkastelen nooit zullen zijn, en het besef dat geluk vooral het duurzaamst is als het om iets kleins gaat. Het doet me denken aan de verhalen van Paul Biegel, Roald Dahl en Annie M.G. Schmidt. En ja, ook aan de tragiek van Dagobert Duck die tot in de eeuwigheid z’n gouden munten zal blijven tellen.