Bij de verslaggeving van voetbalwedstrijden werkt het als volgt: Als er weinig opzienbarends gebeurt, gaat de verslaggever achter elkaar benoemen welke speler op dat moment de bal heeft of er iets mee doet. Een chronologische opsomming van namen en acties. Bij het schrijven van een roman kom je daar helaas niet mee weg. Je lezer haakt geheid na de eerste bladzijde af als je er een en-toen-en-toen-en-toen-relaas van maakt.